Հայերէն բառարան

Անվճար հայերէն ուղղագրիչ

Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա

Հայերէն Հայ | Հայ-Անգլերէն Հայ-Անգ | Անգլերէն-Հայ Անգ-Հայ | Հայ-Ֆրանսերէն Հայ-Ֆրա | Ֆրանսերէն-Հայ Ֆրա-Հայ

Բառարան

ուլ գոյական Այծի ձագ * ալոջ:

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 367։

ՈՒԼ

գոյական
1. այծեձագ, ալոջ, այծիկ։
2. (միամեայ՝) ամիկ։

ՈՒԼ

գոյական վիզ, պարանոց, ճիտ։

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 394

ՆՈՐ

ՈՒԼ (ու, կմ ոյ)

գոյական
1. Այծի ձագ, արու կամ էգ։

⨀հին նշանակութիւն 2. Այծեամների, եղնիկների ձագ։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1740

ՆՈՐ

(beta)

⨀հին բառ 1. ՈՒԼՆ (լան, լունք)

գոյական
1. Վիզ, պարանոց, շլինք։
✽հազուադէպ նշանակութիւն 2. Վզի ողը, ողները։
✽հազուադէպ նշանակութիւն 3. Երեխաների խաղալու վէգ։

Բաղադրեալ Բայեր

⨀հին բառ Զուլամբ երթալ

չէզոք բայ
1. (Ձիու) գլխիվայր գլորվել։
✽հազուադէպ նշանակութիւն 2. Փոխաբերաբար Զեղխութեան մէջ թաւալվել։

⨀հին բառ 2. ՈՒԼՆ

գոյական Տե՛ս Ուլունք։

Դարձուածքներ

✽հազուադէպ բառ Ուլն սպիտակ

գոյական Անորոշ տեսակի քար՝ որից կրակ կարելի է հանել. (անստոյգ նշանակութիւն)։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1741

ՆՈՐ

(beta)

ԱՅԾ,
ԱԾ,
ԷԾ,
ԻԾՈՒԿ

գոյական ստնաւոր եւ երկկճղակաւոր որոճացող էգ կենդանի:

Տեսակներ

— Անեղջիւը՝ քոլիկ.

— Արուն՝ ներ, քաղ, քօշ, նոխազ.

— Էգ ձագը՝ ուլ, ալոջ. Տե՛ս ԱՅԾԵՄՆԻԿ.

— Կրտածը՝ բզաք.

— Վայրին՝ այծքաղ, այծվայրի, քարայծ, ժեռայծ.

— Միամեայ՝ ամիկ.

— Մէկ տարեկան ուլ՝ քոռիկ.

— Երկու տարեկան՝ քոռիտ.

— Երեք տարեկան արու՝ քաղ:

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 69

ՆՈՐ

(beta)

ՁԱԳ

գոյական
    1. նոր ծնած թռչուն.

    2. պզտիկ թռչուն.

    3. նորածին կենդանիի ընդհանուր անուն։
Տեսակներ

— Աղաւնիի՝ դոխ, աղաւնեակ:

— Աղաւնիի (որձ)՝ վարուժնակ:

— Այծեամի՝ այծեմնիկ։

— Այծի՝ ուլ։

— Այծի (էգ)՝ ալոջ։

— Այծի (միամեայ)՝ ամիկ:

— Առիւծի, վագրի՝ կորիւն։

— Արծիւի՝ արծուաձագ:

— Արջի՝ թոժիւն, քոթոթ։

— Աւանակի՝ քուռակ:

— Բազէի՝ գաւազ, պիլիկ։

— Բորենիի՝ կոռնակ:

— Գոմէշի՝ գխատակ, պլԷճ, գոմշուկ։

— Գորտի՝ շերեփիկ, շերեփուկ, կրօր, գտէլ։

— Եղնիկի՝ եղնորթ:

— Իժի՝ իժակորիւն:

— Իշու, աւանակի՝ քուռակ։

— Լորի՝ լորամարգի։

— Խոզի, կինճի՝ խոճկոր, գոճի։

— Կատուի՝ փիսիկ:

— Կովի՝ հորթուկ, հորթ:

— Հաւի՝ վառեակ:

— Հաւի (նորածին)՝ ճուտ, մժուժ:

— Հաւի (պարարտ)՝ շլփօն:

— Ձիու՝ մտրուկ, ձիաքուռակ։

— Ճանճի՝ մուն։

— Միսի ճանճի՝ ծետուկ:

— Մուկի՝ մկնիկ։

— Շան, գայլի՝ լակոտ:

— Ոչխարի՝ բուծ, գառնուկ։

— Ոջիլի՝ մաթիլ, մնիկ, անիծ։

— Ուղտի՝ կոզռն, կոզռակ, ուղտաձագ։

— Փիղի՝ փղորդի։

— Օձի՝ օձակորիւն, իժակորիւն։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1324

ՆՈՐ

(beta)

ՈՒԼ