Անվճար հայերէն ուղղագրիչ
Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա
 Ձեւաբանութիւն

Արեւմտահայերէն

վառի → վառ (գոյական)
Եզակի • Սեռական հոլով
Եզակի • Տրական հոլով
վառի → վառիլ (բայ)
Ներկայ ժամանակ • Ստորադասական եղանակ • Երրորդ դէմք • Եզակի

Գտնուած Բառաձեւեր

վառի → վառել
 Բառարան
վառ ածական Կրակոտ, բորբ, ցայտուն:
վառել ներգործական բայ Այրել, կիզել * լուսաւորել, տոչորել:

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 430։


ՎԱՌԵԼ
ներգործական բայ
    1. այրել, բռնկցնել։
    2. բոցավառել, հրդեհել։

Դարձուածքներ
խանդով վառել
խանդավառել։


ՎԱՌԻԼ
չէզոք բայ
    1. այրիլ, բռնկիլ։
    2. բոցավառիլ։
    3. խանդավառիլ։


ՎԱՌ
ածական վառած, բոցավառ, բորբոքած, հրաբորբոք։


ՎԱՌ
գոյական դրօշ, խաչադրօշ, խաչվառ (եկեղեցական)։

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 467
ՆՈՐ
ՎԱՌԵԼ եցի
ներգործական բայ

ՎԱՌԵԼ եցայ կմ ռայ,
ՎԱՌՎԵԼ վեցի
կրաւորական չէզոք բայ


⨀հին բառ 2. ՎԱՌ (ի, ից)
(պահլաւերէն ✽ vār, պարսկերէն bār, քօղ)

գոյական
    1. Նուրբ՝ ազնիւ՝ զարդարուն քօղ։
    2. Ասղնագործած զարդարուն արքայական դրօշակ։
    3. Ընդհանրապէս դրօշակ (որից խաչվառ։ Տե՛ս)։


＋գաւառական բառ 3. ՎԱՌ
գոյական Բամբակի չբացված կնգուղ։


4. ՎԱՌ
(յունարէն barūs, ծանր)

ածական Շարականի ութ ձայներից մէկը, երրորդ կողմ (ԳԿ)։
‣ Վառ ձայն։
‣ Չորս կողմերն են Առաջին կողմ, Աւագ կողմ, Վառ ձայն, Վերջ ձայն։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 2064
ՆՈՐ
(beta)
1. ՎԱՌ (արմատ Վառել՚ի 1)
ածական մակբայ
    1. Վառված, վառվող, բորբոքված։
‣ Վառ թոնրի մէջ ընկաւ, այրվեց։
‣ Վառարանը վառ է, գնա՛ տաքացիր։
‣ Օջախդ միշտ վառ մնայ (օրհնէնք)։

    2. Լուցված, լուսաւորող։
‣ Պառկելիս մոռացել՝ լապտերը վառ էի թողել։
‣ Նզովքի երդման մի ձեւ կար, երբ երդուողը պէտք է վառ ճրագը փչելով հանգցնէր։

    3. Փոխաբերաբար Եռանդուն, ուժեղ։
‣ Վառ յոյսերով լի՝ ես ձեռնարկեցի այս գործին։
‣ Նա վառ երեւակայութեամբ պատկերացնում էր իրան մարդկային կեանքը երկուհարիւր տարի յետոյ։

    4. Պայծառ, փայլուն։
‣ Գիւղացի կանայք սիրում են վառ գոյներով շորեր հագնել։
‣ Վառ գոյներով նկարագրեց նրանց բախտաւոր վիճակը։
‣ Արեգակը վառ փայլում էր ջրերի երեսին։

գոյական
＋գաւառական նշանակութիւն 5. Բոց։
‣ Փռան մէկ վառ տուր։

Դարձուածքներ
Վառ ի վառ, ⨀հին բառ Վառ ի վառեալ, ⨀հին բառ Վառ ի վառեան
մակբայ Փայլփլելով, վառվռուն կերպով։
‣ «Վառ ի վառ շողշողալով Լոյսն արեգին ծըփայ ի ծով»։

Տե՛ս եւ Վառք։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 2063
ՆՈՐ
(beta)
＋գաւառական բառ ՎԱՌՔ
գոյական
    1. Վառվելը, վառումը։
‣ Օղի քաշողները մեծ ուշադրութիւն են դարձնում վառարանի վառքին, որ չլինի աւելի կամ պակաս՝ քան հարկաւոր է։
‣ Թոնրի վառքը լաւ չէ։

    2. Մէկ անգամ վառելը։
‣ Այսքան խմորը երկու վառքով կթխեմ։
‣ Ցուրտ է, մի վառքով սենեակը չի տաքանայ։

    3. Վառելափայտ։

    4. Մարմնի բարձր ջերմութիւն։
‣ Հիւանդը լաւ չէ, գանգատվում է վառքի դէմ։
‣ Ներսիս վառքից այրվում եմ։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 2065
ՆՈՐ
(beta)
ՎԱՌԵԼ
ներգործական բայ
    1. վառուելու՝ այրուելու ատակ նիւթը կրակով՝ կայծով եւ այլնով այրել. արծարծել, բռնկեցնել, բոցավառել.
    2. կանթեղի՝ մոմի եւ այլնի պատրոյգին՝ այրուող մասին կրակ՝ ելեկտրականութիւն տալով լուսաւորել՝ բոցավառել.
    3. տաքցնել, ջեռուցել.
    4. իբրեւ վառելանիւթ գործածել՝ օգտագործել.
    5. իբրեւ վառելանիւթ գործածելով սպառել՝ այրել.
    6. ջերմութեամբ ցամքեցնել. չորցնել, խանձել.
    7. սաստիկ ջերմութեամբ նեղել. այրել, կիզել.
    8. կրակի տալ. հրդեհել, հրկիզել.
    9. ելեկտրական կոճակը բանալ՝ միացնել հոսանքին.
    10. լուսաւորել.
    11. անհրաժեշտ եփէն աւելի ըրած ըլլալ. այրել.
    12. անհրաժեշտ ջերմութենէն աւելի տալով՝ այրել.
    13. (Փոխաբերական իմաստ) շատ կծու կամ տաք բանով այրել.
    14. (Փոխաբերական իմաստ) հոգեկան ցաւ՝ տառապանք պատճառել.
    15. (Փոխաբերական իմաստ) տանջել, չարչարել.
    16. (Փոխաբերական իմաստ) ոգեւորել, խանդավառել.
    17. ծխիկը՝ ծխամորճը վառել.
    18. մարմնի վրայ այրուածք՝ վէրք յառաջացնել.
    19. խանձել, խարել (վէրքը).
    20. տոչորել, տաղել (վէրքը).
    21. (Փոխաբերական իմաստ) մեծ վնաս հասցնել. զոհել։


ՎԱՌ
ածական
    1. վառած, վառող.
    2. բորբոքած, արծարծուած.
    3. լուցուած. լուսաւորող.
    4. (Փոխաբերական իմաստ) այրող, կիզիչ.
    5. (Փոխաբերական իմաստ) պայծառ, լուսաւոր, փայլուն.
    6. (Փոխաբերական իմաստ) գոյնզգոյն, երփներանգ.
    7. (Փոխաբերական իմաստ) անջնջելի, մնայուն, յաւերժ.
    8. (Փոխաբերական իմաստ) բորբոքուն, բուռն.
    9. (Փոխաբերական իմաստ) կայտառ, աշխոյժ, եռանդուն։


ՎԱՌ
ածական Շարականի ութ ձայներէն մէկը, երրորդ կողմ (ԳԿ)։


ՎԱՌ
գոյական
    1. նուրբ՝ զարդարուն՝ ազնիւ կտորէ քօղ.
    2. ասեղնագործուած զարդարուն արքայական դրօշակ.
    3. ընդհանրապէս՝ դրօշակ։


ՎԱՌ
գոյական բամպակի չբացուած կնգուղ։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 2197
ՆՈՐ
(beta)
ՎԱՌԻԼ
չէզոք բայ
    1. կրակ առնել. այրիլ, բռնկիլ, հրդեհիլ.
    2. բոցավառիլ.
    3. լոյսով ցոլալ՝ երեւիլ.
    4. շողշողալ, փայլփլիլ.
    5. խանձուիլ.
    6. խանդավառուիլ.
    7. տանջուիլ.
    8. (Փոխաբերական իմաստ) բուռն ցանկութիւն՝ փափաք՝ ձգտում ունենալ.
    9. (Փոխաբերական իմաստ) մեծ ձախողութիւն՝ վնաս կրել:

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 2198
ՆՈՐ
(beta)
ԴՐՕՇ
(Պահլաւերէն drafs)

գոյական
    1. Տե՛ս ԴՐՕՇԱԿ

(Ֆրանսերէն drapeau):

Տեսակներ
— Եկեղեցական՝ վառ, խաչադրօշ, խաչվառ (Ֆրանսերէն gonfalon).

— սրածայր՝ բոցիկ.

    2. քանդակուած պատկեր, արձան (յատկապէս չաստուածներու, կուռք).

(Ֆրանսերէն idole, simulacre)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 529
ՆՈՐ
(beta)

Նման բառեր
վայրի
վարի
 Գործածութիւն փորձնական 6 մէջբերում 

Գտնուած բառաձեւերու գործածութիւնը

ՆՈՐ Ուսամնասիրել վառի բառաձեւին գործածութիւնը՝ Արեւմտահայերէն Գրուածքներու Ժողովածոյ-ին մէջ։
Փնտռել «վառի» բառը նաեւ հետեւեալ պատկերահանուած բառարաններուն մէջ —

Բացատրական

Հոմանիշներու

Արեւմտահայերէնի

Նորաբանութիւններու

Յանգարան

Բառակազմական

Ստուգաբանական

Դարձուածաբանական եւ Բարբառային

Ուղղագրական

Գրաբարի

Միջին Հայերէնի

Վաղաշխարհաբարեան

Օտար լեզուի

Անուններու

Տեղանուններու

Բուսանուններու

Մասնագիտական

Յապաւումներու

© 2026 Նայիրի. Հայերէն բառարանը կը պարունակէ 17,718 գլխաւոր բառ։
Կայքը ունի 144 բառարան եւ 3 գիրք։
Հայերէն
Նայիրի / Nayiri.com