Անվճար հայերէն ուղղագրիչ
Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա
 Ձեւաբանութիւն

Արեւմտահայերէն


չարի → չար (գոյական)
Եզակի • Սեռական հոլով
Եզակի • Տրական հոլով

Գտնուած Բառաձեւեր


չարի → անել (բայ)
չարի → չար (գոյական)
 Բառարան

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 373։

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 374։



Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 402
ՆՈՐ

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 20
ՆՈՐ

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 401
ՆՈՐ

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1779
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 132
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 133
ՆՈՐ
(beta)
1. ՉԱՐ չարի (չարաց և չարոյ)
ածական
    1. Ի բնէ վնասակար յատկութիւն ունեցող։ Հակառակը՝ Բարի։

    2. Նա որ ներքին տրամադրութիւն ունի ուրիշին վնասելու, նրան անախորժ բան անելու։

    3. Վնասող, վնասաբեր։

    4. Ձախորդ, վտանգալից։

    5. Դժնեայ, բարկացկոտ, անախորժ։

    6. Չարաճճի, անհանգիստ, անկարգապահ։ Հակառակը՝ Խելօք։

հին նշանակութիւն 7. Վատ, գէշ, յոռի, անպիտան։
    8. Չարութիւն արտայայտող, չարութիւնից առաջացած։


գոյական
    9. Ինչ որ բարի չէ, ինչ որ ընդհանուր գիտակցութեամբ հասարակական տեսակէտից վնասակար է։

    10. Գործ՝ դիտաւորութիւն, որ վնասակար է ընդհանրապէս կամ մասնաւորապէս մէկին։
հին նշանակութիւն 11. (Կրօնական) Սատանայ՝ իբրեւ հակառակորդ բարի աստծու։
    12. Չարիք, գժտութիւն, կռիւ ևն։

հին նշանակութիւն 13. Կոռ, բէգեառ կամ ընդհանրապէս հարկ։
մակբայ
հին նշանակութիւն 14. Չարաբար, չարութեամբ։

Ածանցական Բառեր
հին բառ Չարով, հին բառ Չարեաւ, հին բառ Չարիւ, հին բառ Չարով

Բաղադրեալ Բայեր




Դարձուածքներ
հին բառ Այս չար
գոյական Տե՛ս Այս (2





Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1774
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1780
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1188
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1938
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 98
ՆՈՐ
(beta)
ՃԱՄԲԱՅ
գոյական
    1. քալելու տեղ, անցնելու տեղ. անցք, շաւիղ. ճանապարհ, ուղի.
    2. ձեւ, միջոց։

Տեսակներ














Բաղադրեալ Բայեր























Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1361
ՆՈՐ
(beta)
ՈՒՂԻ
գոյական
    1. հողի. գետնի վրայ երթեւեկելու համար պատրաստուած՝ բացուած ճամբայ. շաւիղ, արահետ, կածան, կպրուղի, խճուղի.

    2. տարածութիւն, որով որեւէ կարգի հաղորդակցութիւն տեղի կ՚ունենայ.

    3. անցք, անցում.

    4. (Փոխաբերական իմաստ) որեւէ բանի թափանցելու հնարաւորութիւն՝ հնարք, մուտք.

    5. (Փոխաբերական իմաստ) ուղեւորութիւն, ճամբորդութիւն.

    6. (Փոխաբերական իմաստ) ուղղութիւն, ուղեգիծ, երթուղի.

    7. (Փոխաբերական իմաստ) որեւէ բանի գործունէութեան՝ զարգացման եւ այլն ուղղութիւն.

    8. (Փոխաբերական իմաստ) միջոց, հնար, հնարաւորութիւն.

    9. (Փոխաբերական իմաստ) գործունէութիւն, ընթացք, վարմունք, կեանք:
Տեսակներ


















Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1904
ՆՈՐ
(beta)
ՉԱՐ
ածական
    1. վնասակար յատկութիւն ունեցող.
    2. չարութիւն պարունակող՝ արտայայտող.
    3. վնաս պատճառող՝ ծնող. վնասող, վնասաբեր, վնասակար.
    4. ձախորդ, աղետաւոր.
    5. դաժան, դժնի, չարաչար.
    6. չարաճճի, անկարգ, անկարգապահ, անհանգիստ.
    7. վատ, վատթար, յոռի, անպիտան, գէշ.
    8. զայրոյթ՝ բարկութիւն արտայայտող. բարկացոտ, չարացած.
    9. չար խօսք՝ փափաք արտայայտող. չարասիրտ, չարակամ, չարանենգ, նենգամիտ.
    10. կատաղի.
    11. անխիղճ, անգութ.
    12. չարագործութիւններով լեցուած.

գոյական
    13. ինչ որ հանրային կարծիքով վնասակար է. չարիք, չարութիւն.
    14. չարագործութիւն.
    15. աղէտ.
    16. գժտութիւն, կռիւ.
    17. չարիք գործող մարդ. չարագործ.
    18. չար ոգի, չարք, քաջք.
    19. (Կրօնական) սատանայ.
    20. ցաւ, հիւանդութիւն:

Բաղադրեալ Բայեր










Դարձուածքներ







Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1932
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1939
ՆՈՐ
(beta)

Նման բառեր
ճառի
ճարի
չայրի
 Գործածութիւն փորձնական 26 մէջբերում 

Գտնուած բառաձեւերու գործածութիւնը


ՆՈՐ Ուսամնասիրել չարի բառաձեւին գործածութիւնը՝ Արեւմտահայերէն Գրուածքներու Ժողովածոյ-ին մէջ։
Փնտռել «չարի» բառը նաեւ հետեւեալ պատկերահանուած բառարաններուն մէջ —

Բացատրական

Հոմանիշներու

Արեւմտահայերէնի

Նորաբանութիւններու

Յանգարան

Բառակազմական

Ստուգաբանական

Դարձուածաբանական եւ Բարբառային

Ուղղագրական

Գրաբարի

Միջին Հայերէնի

Վաղաշխարհաբարեան

Օտար լեզուի

Անուններու

Տեղանուններու

Բուսանուններու

Մասնագիտական

Յապաւումներու