Անվճար հայերէն ուղղագրիչ
Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա
 Բառարան





Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 383
ՆՈՐ
ՇՈՒՔ (շքոյ)
գոյական
    1. Այն ստուերը, որ մի անթափանցիկ առարկայ ձգում է լուսաւորված տեղում։

    2. Այն տեղը, որտեղ շուք (1) է ընկած։

    3. (Նկարչական) Նկարների մէջ աւելի մութ գոյնը, որ արտայայտում է առարկայի չլուսաւորված կողմը կամ նրա ձգած ստուերը։

հին նշանակութիւն 4. Գլխի կամ երեսի ծածկոյթ (շուք՝ հովանի անելու համար

    5. Փոխաբերաբար Հովանի, հովանաւորութիւն։

    6. Փառաւորութիւն, ցոյց տրված հանդիսաւոր պատիւ։

ածական
    7. Որտեղ շուք է ընկել։

Բաղադրեալ Բայեր




Դարձուածքներ

Տե՛ս եւ Շուաք։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1686
ՆՈՐ
(beta)

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1681
ՆՈՐ
(beta)
ՇՈՒՔ
գոյական
    1. այն ստուերը, որ անթափանցիկ առարկայ մը՝ անձ մը կը ձգէ լուսաւորուած տեղ մը. շուաք.

    2. այն տեղը, ուր շուք՝ ստուեր ինկած է.

    3. նկարներու մէջ աւելի մութ գոյնը, որ կ՚արտայայտէ առարկային չլուսաւորուած կողմը կամ անոր ձգած ստուերը.

    4. (Փոխաբերական իմաստ) հովանի, հովանաւորութիւն, պաշտպանութիւն.

    5. (Փոխաբերական իմաստ) շքեղութիւն, պերճութիւն, փառաւորութիւն.

    6. (Փոխաբերական իմաստ) փարթամութիւն, ճոխութիւն.

    7. (Փոխաբերական իմաստ) վսեմութիւն, վեհութիւն.

    8. (Փոխաբերական իմաստ) փառք, պատիւ.

    9. հետք, նշոյլ.

ածական
    10. ստուերոտ. օրինակ՝
Բաղադրեալ Բայեր






Դարձուածքներ


Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1810
ՆՈՐ
(beta)
ՇՈՒՆ
գոյական
    1. շնազգիներու ընտանիքին պատկանող՝ հաջող, մսակեր, սուր հոտառու, մատնագնաց, սրատես եւ շատ հաւատարիմ ընտանի կենդանի մը.
    2. (Աստղգ.) երեք համաստեղութեան անուն, որոնցմէ առաջինը կը կոչուի Մեծ Շուն, հարաւային կիսագունդին մէջ, որուն մէջ կը գտնուի Շնիկ աստղը, իսկ երկուքը, Փոքր Շունը եւ Որսկան Շունը՝ հիւսիսային կէսագունդին մէջ.
    3. (Փոխաբերական իմաստ) յարգանք եւ վստահութիւն չյառաջացնող՝ չտուող անհամակրելի մարդ.
    4. (Փոխաբերական իմաստ) խորամանկ՝ հնարամիտ՝ վարպետ՝ շատ ճարպիկ մարդ.
    5. (Փոխաբերական իմաստ) անբարոյական՝ շնացող կին կամ այր մարդ.
    6. (Փոխաբերական իմաստ) անարգ՝ չարագործ մարդ.
    7. մանկական խաղ. խաղցողը ձախ ձեռքի բթամատն ու ցուցամատը գետնին վրայ կամարաձեւ դնելով, հինգ խաղաքարերէն մէկը շուն կը յայտարարէ, ապա ձեռքի քարը օդը նետելով՝ մնացեալ չորս քարերէն մէկը կը հրէ կամարէն ներս եւ օդը նետած քարը կը բռնէ. եւ այսպէս շարունակաբար։

Տեսակներ

էգը՝ քած։








Բաղադրեալ Բայեր





























Դարձուածքներ


























Յարակից Բառեր


Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1804
ՆՈՐ
(beta)

Նման բառեր
շոյէ
սով
 Գործածութիւն փորձնական 9 մէջբերում 

Գտնուած բառաձեւերու գործածութիւնը


Փնտռել «շու» բառը նաեւ հետեւեալ պատկերահանուած բառարաններուն մէջ —

Բացատրական

Հոմանիշներու

Արեւմտահայերէնի

Նորաբանութիւններու

Յանգարան

Բառակազմական

Ստուգաբանական

Դարձուածաբանական եւ Բարբառային

Ուղղագրական

Գրաբարի

Միջին Հայերէնի

Վաղաշխարհաբարեան

Օտար լեզուի

Անուններու

Տեղանուններու

Բուսանուններու

Մասնագիտական

Յապաւումներու