Անվճար հայերէն ուղղագրիչ
Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա
 Բառարան
1. ՄԷՆ (մէնի կմ մենի, իւ)
ածական
⨀հին նշանակութիւն 1. Միայն մի, մէկ հատիկ։

⨀հին նշանակութիւն 2. Իւրաքանչիւր, ամեն մի։

⨀հին նշանակութիւն 3. Մէկ-մէկ, ամեն մէկին մէկ։

մակբայ
＋գաւառական նշանակութիւն 4. Մենակ, միայնակ։
‣ Մէն մնացի։
‣ Կարծեցի թէ մէն ես։

Ածանցական Բառեր
Մէն-մենակ
ածական մակբայ Բոլորովին մենակ։
‣ Դու էլ որ գնաս՝ մայրդ մէն-մենակ կմնայ։
‣ Մէն-մենակ ի՞նչ կարող եմ անել։

⨀հին բառ Մէն-մի
    1. Իւրաքանչիւր մէկը, իւրաքանչիւր մէկին։
    2. Մէկական, մէկ-մէկ հատ։
    3. Միայն, մի միայն։


⨀հին բառ 2. ՄԷՆ
Տե՛ս Մնաս։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1463
ՆՈՐ
(beta)
1. Մ,
մ,
մեն
գոյական
    1. Հայերէն այբուբենի քսաներորդ գիրը և տասնևհինգերորդ բաղաձայնը։
‣ Գլխագիր Մ։
‣ Շղագիր մ։
‣ Շարագիր մ։

    2. Ձայնեղ ռնգա-շրթնային հնչիւն, որ արտասանվում է փակ շրթունքները մեղմիւ բանալով։

⨀հին նշանակութիւն 3. Իբրեւ թիւ՝ նշանակում էր 200։
‣ Բեն-ինի-մեն-սէ (2, 20, 200, 2000)։

⨀հին նշանակութիւն 4. Թուարկութեան մէջ նշանակում էր 200-երորդ։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1378
ՆՈՐ
(beta)
1. ՄԵՆ
գոյական Մ գրի անունը։
‣ Ճէ-մեն-յի։
‣ Բեն-ինի-մեն-սէ։


2. ՄԵՆ
    1. Տե՛ս Մէն։

    2. Մտնում է բարդութիւնների մէջ, առաջին մասում՝ մի՝ միայն նշանակութեամբ, օրինակ՝
‣ Մենասէր, Մենակեաց ևն։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1451
ՆՈՐ
(beta)
ՄԵՆՔ
դերանուն յոգնակի ուղղական հոլով Ես՚ի։ Տե՛ս Ես։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1453
ՆՈՐ
(beta)
ՄԷՆ
ածական
    1. միայն մէկ, մէկ հատիկ.
    2. ամէն, իւրաքանչիւր.

մակբայ
    3. մինակ, առանձին, եւեթ.
    4. սոսկ։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1492
ՆՈՐ
(beta)
ՄԵՆ
գոյական
    1. հայերէն Մ տառին անունը կամ հնչիւնը.

    2. միայն մէկ.

    3. առանձին, մինակը. օրինակ՝
‣ մենակատար:

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1474
ՆՈՐ
(beta)
ՄԵՆՔ
դերանուն
    1. Ա. դէմքի (ես) անձնական դերանունին յոգնակի ուղղական հոլովը.

    2. (Փոխաբերական իմաստ) հաւաքականութիւն (որուն կը պատկանի խօսողը՝ գրողը). օրինակ՝
‣ խմբագրական կազմի անդամ մը կրնայ գրել. «Մենք այս հարցին անդրադարձանք ասկէ առաջ»։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1477
ՆՈՐ
(beta)
Փնտռել «մէն» բառը նաեւ հետեւեալ պատկերահանուած բառարաններուն մէջ —

Դարձուածաբանական եւ Բարբառային

Գրաբարի

Անուններու

Բուսանուններու

Մասնագիտական

© 2026 Նայիրի. Հայերէն բառարանը կը պարունակէ 17,718 գլխաւոր բառ։
Կայքը ունի 144 բառարան եւ 3 գիրք։
Հայերէն
Նայիրի / Nayiri.com