Անվճար հայերէն ուղղագրիչ
Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա
 Բառարան
1. Թ,
թ,
թոյ
գոյական
    1. Հայերէն այբուբենի իններորդ գիրը և հինգերորդ բաղաձայնը։
‣ Գլխագիր Թ։
‣ Շղագիր թ։
‣ Շարքագիր թ։

    2. Լեզուաքմային, փակ թաւ բաղաձայն, որ համազօր է դհ, տհ հնչիւններին՝ միանուագ արտասանված։ («Ընդհանուր» լսվում է ինչպէս ընթանուր)։

⨀հին նշանակութիւն 3. Իբրեւ թուանշան՝ նշանակում էր 9։
‣ Թոյ-ղատ-ջէ-քէ (9-90-900-9000)։

    4. Թուարկութեան մէջ՝ իններորդ։
‣ Գլուխ Թ.։
‣ Լուդովիկոս Թ.։
‣ Թ. դար։


2. Թ. (Իբրեւ կրճատված բառ)
    1. Թիւ, թուահամար, նոմեր (առաւելապէս արեւմտահայերի մէջ):
‣ Բնակարանի հասցէն է － Դերձակների փողոց թ. 5։
‣ Տպված է լրագրում այս տարի թ. 167։

    2. Թ. կամ թվ. փոխանակ Թուին, թուականին։
‣ Նամակի տակ նշանակված է. «10 օգոստոս 1920 թ.»։
‣ Հայոց ՌՁԺԲ թվ., որ է մեր 1863 թ.։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 705
ՆՈՐ
(beta)
1. ՈՎ (օվ, + վօվ, + վէվ ևն) (զով, ոյր, ում, յումէ կմ յումմէ, գործիական չունի, ոյք կմ ովք, զոյս, ոյց, յոյց, գործիական չունի), հայցական տրական ում, սեռական ում կմ որի, ումից կմ ումնից, գործիական ներգործական չունի, ովքեր, ովքերի։ (երկարացած ձեւ Ո՚ի, ինչպէս Բաբելոն և Բաբելովն եւն)
անձնական յարաբեր. դերանուն (միայն մարդկանց մասին), գործ է ածվում երկրորդական նախադասութեան մէջ, որին գլխաւորի մէջ համապատասխանում է նա, որ երբեմն դրվում է, երբեմն զօրութեամբ է հասկացվում։

Ածանցական Բառեր
⨀հին բառ Յո՞վ կամ, ⨀հին բառ Յո՞
Դէպի ո՞ւր։
‣ Յո՞վ երթաս կամ Յո՞ երթաս (Սենկեվիչի նշանաւոր վէպի վերնագիրը)։

Դարձուածքներ
Ո՞վ գիտէ
Յայտնի չէ, ոչ ոք չգիտէ։
‣ Ո՞վ գիտէ, թէ նա ե՞րբ կվերադառնայ։


2. Ո՜Վ (օ՜վ)
միջարկութիւն որ կցվում է գոյական անուան։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 1721
ՆՈՐ
(beta)
Թ
    1. մեր այբուբենին իններորդ տառը եւ հինգերորդ բաղաձայնը՝ աւելի թաւ քան դ-ն եւ տ-ը, որոնց լծորդ է. օրինակ՝
‣ թակարթ = թակարդ, շանթ = շանդ, կաթայ = կատսայ.

ձայնական արժէքն է դհ կամ տհ՝ միասին հնչուած.

տառադարձութեան ատեն կը համեմատուի, համեմատի լատին կամ եւրոպական th-ին հետ. անունն է թօ.

    2. գլխագիր թ-ն, քովը կէտ (= Թ.), դասական թուական ածական է եւ կը նշանակէ իններորդ, իսկ նոտրգիր կամ բոլորգիր կամ շեղագիր թ-ն բացարձակ թուական ածական է եւ կը նշանակէ ինն կամ ինը.

    3. մէկ-երկու բառեր՝ յետնագոյն ձեռագիրներու մէջ՝ թ-ով գրուած կը տեսնենք՝ փոխանակ դհ-ի. օրինակ՝
‣ ընթանուր (փոխանակ «ընդհանուր»ի), անընթատ (փոխանակ «անըննդհատ»ի), եւ այլն.

    4. քանի մը բառերու մէջ թ եւ դ տառերը իրարու հետ փոխանակուած են ր տառին ետեւէն. օրինակ՝
‣ քաղիրդ = քաղիրթ (= ստամոքս), շողոքորթ = շողոքորդ, թակարթ = թակարդ, սաղարթ = սաղարդ, քերթող = քերդող, եւ այլն.

    5. ինչ-ինչ բառերու մէջ թ-ն փոխանակուած է ճ-ի եւ ջ֊ի հետ. օրինակ՝
‣ զուարթանալ = զուարճանալ, յուռթի = ուռճանալ, լուրթ = լուրջ.

    6. յունարէնէ կամ եւրոպական լեզուներէ փոխառեալ բառերու th-ը կը տառադարձուի, առանց բացառութեան, թ-ով. օրինակ՝
‣ théâtre = թատրոն, thé = թէյ, théière = թէյաման, thèse = թէզ (= աւարտաճառ), եւ այլն։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 668
ՆՈՐ
(beta)
ՈՎ
դերանուն
    1. այն մարդը որ. օրինակ՝
‣ ով անմեղ է, արքայութեան պիտի արժանանայ.

    2. ամէն մարդ, ամէն ոք. օրինակ՝
‣ ով ներկայ էր, իր բաժինը առաւ.

    3. ոեւէ մէկը, անորոշաբար. օրինակ՝
‣ ո՞վ կ՚ուզէ թող գանգատի.

    4. իբրեւ հարցական դերանուն կը գործածուի հարցական նախադասութիւններու մէջ (ո՞ր մարդը, ո՞ր մէկը). օրինակ՝
‣ ո՞վ էր դուռը թակողը.

    5. հարցական խօսք՝ դիմացինին ըսածը կրկնել տալու նպատակով (իբր թէ չէ հասկցած). օրինակ՝
‣ Ղուկասը եկաւ։ Ո՞վ.

    6. նոյնպիսի հարցական խօսք՝ զարմանք արտայայտելու համար (իբր թէ չի հաւատար լսածին). օրինակ՝
‣ քեզ ալ կ՚ամբաստանեն: = Զո՞վ : Զի՞ս.

    7. կիսահարցական խօսքերու (անուղղակի հարցում) երկրորդական նախադասութիւններու մէջ (այս պարագայէն կը գրուի շեշտով). օրինակ՝
‣ չըսաւ թէ ո՛վ է.

    8. ո՛չ ոք, ոեւէ մէկը. օրինակ՝
‣ ո՞վ սիրտ ունէ լալու.

    9. բաշխական նշանակութեամբ՝ մէկը... մէկը, ոմանք . . . ոմանք. օրինակ՝
‣ բազմաթիւ մարդիկ եկան. ով՝ հետիոտն, ով՝ ինքնաշարժով, ով՝ ուղղաթիռով.

    10. հակադրական-ժխտական իմաստով՝ ցոյց կու տայ հակադրուող անձերէն մէկուն անարժանութիւնը. օրինակ՝
‣ ո՞վ պայքարեցաւ, ո՞վ վարձատրուեցաւ։


Ո՜Վ
ձայնարկութիւն
    1. կոչական ձայնարկութիւն, որ կը դրուի այն բառէն (սովորաբար գոյական) առաջ, որուն ուղղուած է. ա՜յ, է՜յ. օրինակ՝
‣ ո՜վ մարդկային արդարութիւն, թող ես թքնեմ քո ճակատէն (Սիամանթօ).

    2. հիացումի՝ զարմանքի բացագանչութիւն.

    3. վիշտի՝ աղէտի բացագանչութիւն. օրինակ՝
‣ ո՜վ դարք, ո՜վ բարք.

    4. ծաղրի՝ հեգնանքի բացագանչութիւն:

Ովը երկարած ձեւն է Ո՚ի. օրինակ՝ Հռոմ - Հռովմ: Գաւառաբարբառներու մէջ ունինք վով ձեւը:

Անձնական յարաբերական դերանուն (միայն մարդոց մասին), որ կը գործածուի երկրորդական նախադասութեան մէջ:

Դարձուածքներ
Ո՞վ գիտէ
յայտնի չէ, ոչ ոք գիտէ, չեմ գիտեր։

Ո՞վ ըսես
ամէնքը, անխտիր կերպով, ամէն մարդ:

Ո՛վ կ՚ուզէ թող ըլլայ
որեւէ խտրութիւն՝ ընտրութիւն չեմ ըներ. բոլորն ալ ինծի համար միեւնոյնն են:

Ով որ
    1. ամէն մէկը, իւրաքանչիւրը, ան որ, այն մարդը որ.
    2. մէկը, անծանօթ մարդ մը։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1869
ՆՈՐ
(beta)
 Գործածութիւն փորձնական 2 մէջբերում 

Գտնուած բառաձեւերու գործածութիւնը

Փնտռել «թ-ով» բառը նաեւ հետեւեալ պատկերահանուած բառարաններուն մէջ —

Բացատրական

Հոմանիշներու

Արեւմտահայերէնի

Նորաբանութիւններու

Յանգարան

Բառակազմական

Ստուգաբանական

Դարձուածաբանական եւ Բարբառային

Ուղղագրական

Գրաբարի

Միջին Հայերէնի

Վաղաշխարհաբարեան

Օտար լեզուի

Անուններու

Տեղանուններու

Բուսանուններու

Մասնագիտական

Յապաւումներու

© 2026 Նայիրի. Հայերէն բառարանը կը պարունակէ 17,718 գլխաւոր բառ։
Կայքը ունի 144 բառարան եւ 3 գիրք։
Հայերէն
Նայիրի / Nayiri.com