Հայերէն բառարան

Անվճար հայերէն ուղղագրիչ

Ստացի՛ր HySpell-ը հիմա

Հայերէն Հայ | Հայ-Անգլերէն Հայ-Անգ | Անգլերէն-Հայ Անգ-Հայ | Հայ-Ֆրանսերէն Հայ-Ֆրա | Ֆրանսերէն-Հայ Ֆրա-Հայ

Ձեւաբանութիւն

Արեւմտահայերէն

Ակօս → ակօս (գոյական)

Տեսնել ձեւաբանական վերլուծութիւնը

Եզակի • Ուղղական հոլով

Եզակի • Հայցական հոլով

Գտնուած Բառոյթներ

ակօսը, ակօսի, ակօսից, ակօսներ, ակօսները, ակօսներով, ակօսով

Բառարան

ակօս գոյական Խոփի բացած գիծը արտին մէջ * հերկուած ածու:

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 13։

ԱԿՕՍ

գոյական
    1. (արտի) երկարաձիգ փոս։
    2. (ցանքի մէջ ջրուղի՝) առափ։
    3. (սիւներու վրայ վերէն վար փորուած՝) մատնէք։

Դարձուածքներ

դէմքի ակօս

փոթ, խորշոմ, կնճիռ։

անիւի ակօս, նաւու ակօս

հետք։

Աղբիւր՝ Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): էջ 7

ՆՈՐ

ԱԿՕՍ

գոյական
1. Արօրի կամ գութանի խոփի կտրած փոսը հողի մէջ։

2. Նմանութեամբ Խոր կնճիռ կամ խորշոմ ճակատի և երեսի վրայ։

‣ Վիշտն ու հոգսերը ակօսներ բաց արին նրա ճակատի վրայ։
‣ Արտասուքի կաթիլները ծնօտի ակօսներով վայր էին գլորվում։

Բաղադրեալ Բայեր

Ակօս բանալ, Ակօս կտրել

ներգործական բայ Ակօս գոյացնել, ակօսել։

‣ Առուի մօտից ակօս կտրեցին մինչեւ արտագլուխ և ջուր հանեցին։

Աղբիւր՝ Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): էջ 56

ՆՈՐ

(beta)

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 27

ՆՈՐ

(beta)

ՀԵՏՔ

գոյական
1. որեւէ բանէ մնացած նշան՝ գիծ՝ բիծ՝ արատ.

Տեսակներ

— ոտքի՝ [ոտքի ձեւով] ոտնահետ՝ ոտնատեղքժի, ոտնատեղ.

— անիւի՝ անուահետ, անուատեղ.

— վէրքի՝ այրուածքի՝ կոտռտուքի՝ սպի, երաշխէպ.

— մկաններու, ճմլումի՝ կապտուկ.

— ծաղկախտի՝ պիպին.

— մատներու՝ ձեռքի՝ դրոշմ, կնիք, մատնահետ, մատնատեղ.

— դէմքի՝ խորշոմ, կնճիռ.

— աւերակի՝ մնացորդ.

— փորուածքի՝ փոս, ակօս.

— երէներու՝ եղագ.

— օձի՝ քարշահետ.

2. (Փոխաբերական իմաստ) որեւէ մնայուն ազդեցութիւն, տպաւորութիւն, յուշ, յիշատակ.

3. (Փոխաբերական իմաստ) ուղղութիւն՝ որուն կը հետեւին։

Աղբիւր՝ Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): էջ 1234

ՆՈՐ

(beta)

ՓՈՍ