Ermenice sözlük

Ermeni yazım denetleyicisi

Ermenice Arm | Ermenice-İngilizce Arm-Eng | İngilizce-Ermenice Eng-Arm | Ermenice-Fransızca Arm-Fre | Fransızca-Ermenice Fre-Arm

Sözlük

＋գաւառական բառ ՓԹԻՐ,
＋գաւառական բառ ՓԹՐԻ

գոյական
1. Ձիու, իշու, ինչպէս և արջառների աղբ, թաց կամ չորացած։

✽հազուադէպ նշանակութիւն 2. Վառելու աթար։

‣ Փթիր թխել։

Համեմատել Փթուր։

Source: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): p. 2261

Yeni!

(beta)

ԱԹԱՐ

գոյական
1. քաք, թրիք, աղբ, խուղբ, ժեխն, քակոր՝ եզան, տաւարի, չոր եւ այրելի։

Տեսակներ

— Փոշիացածը՝ փթուր, փթուղ, փթութ, մճիր.

— չորցածը՝ գշկուր, փթիր, տարտ.

2. լուր, տեղեկութիւն, որ կը գործածուի խապար բառի հետ.

‣ Խապար-աթար չկա՞յ անկէ:

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 16

Yeni!

(beta)

ԱՂԲ

գոյական
1. տան՝ փողոցի անպէտք՝ թափուելիք առարկաներ, աղտոտութիւններ ՝ ժախ.

2. քաք, կղկղանք, կղի, կոյ կամ կու, ապաւառ, ապարահեղք:

Տեսակներ

— Գոմէշի՝ կոռոփ.

— Թռչունի՝ ծիրտ.

— Կատուի՝ կճիր.

— Կովու՝ եզան թաց աղբ՝ թրիք. չորը՝ քակոր, գշկուռ, աթար, թիթրեն (զոր գիւղացիք այրելու համար կը գործածեն).

— Ձիու՝ իշու՝ ջորիի՝ ուղտի փշկուլ.

— Ճճիի՝ կտիտ.

— Մարդու՝ քաք.

— Մարդու փոշիացած՝ փթիր. պինդը՝ կոլոզ.

— Նորածինի՝ մեկոնիոն, լոյծը՝ ցեռ.

— Շան՝ փին.

— Ոչխարի՝ այծի՝ ճագարի՝ սպտուր, գլտիկ. քարացածը՝ տարթ:

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 32

Yeni!

(beta)

ԲԹԻՐ,
ՓԹԻՐ

գոյական Տե՛ս ԱՂԲ:

Yeni!

(beta)

ԿՂԿՂԱՆՔ

գոյական աղբ, արտաթորութիւն, կեղտ, աղտեղութիւն, ապականութիւն, ապաւառ, քաք:

Տեսակներ

— Այծի, ոչխարի, ճագարի՝ սպտուր, գլտիկ.

— արջառի՝ թրիք, քակոր.

— արջառի (չորցած)՝ գշկուր, աթար.

— ոչխարի (սալացած)՝ տարթ.

— շունի՝ շանբին.

— թռչունի՝ ծիրտ.

— մարդու (չորցած՝) փթիր.

— հալած՝ մետաղներու՝ խարամ.

— նորածին մանուկի՝ մեկոնիոն։

Տե՛ս ԱՂԲ։

Yeni!

(beta)

ՓԹԻՐ,
ՓԹՈՒՐ

գոյական
    1. ձիու՝ իշու՝ ջորիի՝ կովու թրիք.
    2. պարարտացուցիչ աղբ.
    3. մանր փշուր, մճիր, փոշի, աւազ:

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 2363

Yeni!

(beta)

ՔԱՔ