Армянский словарь

Армянская проверка орфографии

Армянский Arm | Армянско-Английский Arm-Eng | Англо - Армянский Eng-Arm | Армяно-французский Arm-Fre | Французско-Армянский Fre-Arm

Словарь

Ժ,
ժ,
Ժէ

գոյական
1. Հայերէն այբուբենի տասներորդ գիրը և վեցերորդ բաղաձայնը։

‣ Գլխագիր Ժ։
‣ Շղագիր ժ։
‣ Շարքագիր ժ։

2. Երգաձայնական բաց լեզուա-քմային հնչիւն, որի համապատասխանող երգաձայնազուրկ (խուլ) հնչիւնն է շ։

⨀հին նշանակութիւն 3. Իբրեւ թուանշան նշանակում էր 10։

4. Թուարկութեան մէջ՝ տասներորդ։

‣ Գլուխ Ժ։
‣ Լեւոն Ժ։
‣ Ժ. դարում նք. մեր թուականը։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 768

Новинка

(beta)

1. ՈՎ (օվ, + վօվ, + վէվ ևն) (զով, ոյր, ում, յումէ կմ յումմէ, գործիական չունի, ոյք կմ ովք, զոյս, ոյց, յոյց, գործիական չունի), հայցական տրական ում, սեռական ում կմ որի, ումից կմ ումնից, գործիական ներգործական չունի, ովքեր, ովքերի։ (երկարացած ձեւ Ո՚ի, ինչպէս Բաբելոն և Բաբելովն եւն)

անձնական յարաբեր. դերանուն (միայն մարդկանց մասին), գործ է ածվում երկրորդական նախադասութեան մէջ, որին գլխաւորի մէջ համապատասխանում է նա, որ երբեմն դրվում է, երբեմն զօրութեամբ է հասկացվում։

Ածանցական Բառեր

⨀հին բառ Յո՞վ կամ, ⨀հին բառ Յո՞

Դէպի ո՞ւր։

‣ Յո՞վ երթաս կամ Յո՞ երթաս (Սենկեվիչի նշանաւոր վէպի վերնագիրը)։

Դարձուածքներ

Ո՞վ գիտէ

Յայտնի չէ, ոչ ոք չգիտէ։

‣ Ո՞վ գիտէ, թէ նա ե՞րբ կվերադառնայ։

2. Ո՜Վ (օ՜վ)

միջարկութիւն որ կցվում է գոյական անուան։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 1721

Новинка

(beta)

    1. մեր այբուբենին տասներորդ տառը եւ վեցերորդ բաղաձայնը. միջակ շ-ի եւ չ-ի՝ շ-էն թաւ եւ չ-էն լերկ. երգաձայնական բաց լեզուաքմային հնչիւն ունի. անունը ժէ.

    2. գլխագիր ժ-ն, քովը կէտ (= Ժ.), դասական թուական ածական է եւ կը նշանակէ տասներորդ, իսկ նոտրգիր կամ բոլորգիր կամ շեղագիր ժ-ն բացարձակ թուական ածական է եւ կը նշանակէ տասը կամ տասն.

    3. քանի մը բառերու գրչութեան մէջ ժ եւ շ կը շփոթուին իրարու հետ. օրինակ՝

‣ նճդեհ = նշդեհ,
‣ աշխոյժ = աժխոյժ,
‣ Աշդահակ = Աժդահակ, եւ այլն.

համեմատել «շարժ»ը ռամկօրէն «ժաժ», եւ «ժաժմուկք»-ը «շարժմակք» հին ձեւին հետ.

4. Կիլիկեան հայերէնի մէջ (Ժ.-ԺԲ. դար), գաղղիական լեզուի ազդեցութեամբ՝ ժէ ձայնը մուտք գործեց ինչ-ինչ անուններու մէջ, որոնք գիմ-ով ծանօթ էին նախապէս. օրինակ՝

‣ «մագիստրոս»ը եղաւ «մաժիստր», «Դիոգինէս»ը՝ դիոժէն, եւ այլն.

5. ընդհանրապէս մեր ժ գիրը կը համապատասխանէ պարսկերէն կամ արաբերէն բառերու զէյն (= ز) սկզբնատառին. օրինակ՝

‣ ժահր = Պարսկերէն զէհր (= թոյն),
‣ ժանգ = Պարսկերէն զէնկ կամ ժէնկ,
‣ ժանտ = Պարսկերէն զէնտ՝ որմէ «զանդիկ» (= աղանդ մը),
‣ ժամանակ = Արաբերէն զէմէն, Թրքերէն զաման, եւ այլն։

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 721

Новинка

(beta)

ՈՎ

դերանուն
1. այն մարդը որ. օրինակ՝

‣ ով անմեղ է, արքայութեան պիտի արժանանայ.

2. ամէն մարդ, ամէն ոք. օրինակ՝

‣ ով ներկայ էր, իր բաժինը առաւ.

3. ոեւէ մէկը, անորոշաբար. օրինակ՝

‣ ո՞վ կ՚ուզէ թող գանգատի.