Армянская проверка орфографии
загрузить HySpell сейчас
 Morphology

Matching Word Forms

արիք → անել (verb)
արիք → յառնել
Արիք → Արի (noun)
 Словарь
ԱՐԻ
ածական քաջ, քաջարի, սրտոտ, քաջասիրտ, կտրիճ։

Источник: Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): стр. 48
Новинка
ԱՆԵԼ
ածական, գոյական
    1. (փողոց՝) անելանելի։
    2. (խնդիր՝) անլուծելի։

Источник: Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): стр. 20
Новинка
3. ԱՐԻ՛,
ԱՐԻ՛Ք
[գրաբարում հրամայական եղանակ յառնել՚ի]

չէզոք բայ
⨀հին նշանակութիւն 1. Վե՛ր կաց, վե՛ր կացէք։

    2. Ե՛կ, եկէ՛ք։
‣ Մօ՛տ արի, մի՛ վախենար։
‣ Այստե՛ղ արիք։
‣ Արի՛, այս կերակուրը արտը տար հնձողներին։

    3. Յորդորական դիմումն, օ՜ն, դէ՜, ապա՜։
‣ Արի՛, մի անգամ էլ այսպէս փորձենք։
‣ Արի՛ք թուղթ խաղանք։
‣ Նա ինքն իրան մտածեց. Արի՛ այս ծրարը բանամ, տեսնեմ մէջն ինչ կայ։


2. ԱՐԻ (արւոյ, արեաց)
ածական
    1. Սրտոտ, աներկիւղ, քաջասիրտ։
‣ Արի զինուոր։
‣ Երկչոտներն էլ արիներին նայելով սիրտ առան։

    2. Աչքաբաց, աշխոյժ, ճարպիկ։
‣ Արի երեխայ է։
‣ Նա այնքան արի գտնվեց, որ ընդհանուր իրարանցումի ժամանակ կրակների միջից երեխային բալուլով գրկեց ու դուրս բերեց։


＋գաւառական բառ ԱՐԻՆ
գոյական Տե՛ս Արիւն։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 289
Новинка
(beta)
1. ԱՐԻՔ
յոգնակի գոյական Տե՛ս Արի (1)։


＋գաւառական բառ 2. ԱՐԻՔ
գոյական Հասակ, տարիք։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 292
Новинка
(beta)
1. ԱՐԻ (Արիք, Արեաց), Արիներ
գոյական
    1. Այն անունը, որ հին հայերը տալիս էին պարսիկներին՝ համաձայն նրանց ազգային անուանակոչութեան (իրան-ցի)։
‣ Արիք և Անարիք, Արիներ և Անարիներ (պարսիկներ և ոչ պարսիկներ)։

    2. Ըստ լեզուաբանական հնդկաեւրոպական դպրոցի՝ Հնդկաստանի, Իրանի և Կովկասի այն ժողովուրդները, որոնք խօսում են հնդկա-եւրոպական լեզուներով, արիական ազգեր։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 288
Новинка
(beta)
1. ԱՆԵԼ արի, արաւ, կմ արեցի, արեց, արա՛, արէ՛ք, արել եմ, արած. անում եմ, էի, մի՛ աներ կմ մի՛ անի, անող, անելու
(գրաբար առնել, արարի, միջին հայերէն այնել, որից էնել եւ անել)

ներգործական բայ

Բաղադրեալ Բայեր
Տակն ու վրայ անել, Վեր ու վայր անել
ներգործական բայ Խառնել, կործանել։

Չեմ ու չում անել
չէզոք բայ Չկամեցող ձեւանալ, ձեւի համար մերժել, կոտրտվել։

Դարձուածքներ
Լաւ եմ անում
Կամակոր մարդու արտայայտութիւն, երբ նրան մեղադրում են մի վատ գործի մէջ։
‣ Ինչո՞ւ ես եղբօրդ ծեծում, մեղքը չէ՞. ―Լաւ եմ անում։

Ինչ արաւ չարաւ
Ամեն տեսակ հնարների դիմեց (մինչեւ որ)։
‣ Ինչ արաւ չարաւ՝ մի տոմսակ ճարեց այդ ներկայացման համար։
‣ Ինչ արի չարի՝ չկարողացայ ուզածդ գտնել։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 132
Новинка
(beta)
2. ԱՆԵԼ,
ԱՆԵԼԱԿԱՆ,
ԱՆԵԼԱՆԵԼԻ
ածական
    1. Որ տեղից ելք՝ դուրս գալու հնարք չկայ։
‣ Անել բաւիղ՝ գուբ՝ բանտ։

    2. Փոխաբերաբար Դժուարին, անհարթելի։
‣ Անելանելի դրութիւն։

    3. Որի վրայ ելնել՝ բարձրանալ չի կարելի, դժուարակոխ, անմատչելի։
‣ Անելական լեռներ։

⨀հին նշանակութիւն 4. Որ չի ելնում, չի դուրս գալիս, չի ջնջվում։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 133
Новинка
(beta)
⨀հին բառ ՅԱՌՆԵԼ (յարեայ, արի՛, արի՛ք, յարուցեալ)
չէզոք բայ
    1. Վեր կենալ (նստած կամ պառկած տեղից)։
    2. Ոտքի կանգնել։
    3. (Կրօնական) Մեռած տեղից վեր կենալ, կենդանանալ։
    4. Բարձրանալ (մրրիկ, ալեկոծութիւն, գետ)։
    5. (Կրօնական) Երեւան գալ, առաջ գալ (սուտ մարգարէներ)։
    6. Յուզվել, ծագել (խռովութիւն, աղմուկ, պատերազմ)։

Բաղադրեալ Բայեր
⨀հին բառ Յառնել ի վերայ միմեանց
չէզոք բայ Մէկը միւսի վրայ դուրս գալ, իրար վրայ յարձակվել։

(Նոր լեզւում մնացել է միայն հրամայական ձեւը՝ արի՛, արի՛ք։ Տե՛ս Արի՛ (3))։

Источник: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): стр. 1542
Новинка
(beta)
ԱՐԻ
ածական
    1. քաջ, քաջարի, սրտոտ, քաջասիրտ, կտրիճ.

    2. աչքաբաց, աչքբաց, ճարպիկ, աշխոյժ.

    3. առաքինի.

    4. արիական ժողովուրդներ՝ հայ, պարսիկ, հնդիկ, կովկասցիներ.

գոյական
    5. սկաուտ, պիոներ.

    6. յորդորական դիմում, օ՜ն, դէ՜, ապա՜, եկո՛ւր, եկէ՛ք. օրինակ՝
‣ արի, տուն երթանք.

Հակառակը՝ անարի, վախկոտ։

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 232
Новинка
(beta)
ԱՆԵԼ,
ԱՆԵԼԱՆԵԼԻ
գոյական ածական
    1. ուրկէ ելլել դժուար է.
    2. մէջէն չելլելիք բան.
    3. դժուարալոյծ.
    4. արեւելահայերէն՝ ընել։

Հակառակը՝ դիւրին։

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 98
Новинка
(beta)
ՃԱՄԲԱՅ
գոյական
    1. քալելու տեղ, անցնելու տեղ. անցք, շաւիղ. ճանապարհ, ուղի.
    2. ձեւ, միջոց։

Տեսակներ
— Արեան՝ երակ:

— Դաշտի (նեղ)՝ նրբուղի, կածան:

— Ելք չունեցող՝ փակուղի, անել։

— Ժայռի մէջ՝ փապուղի։

— Լայն՝ պողոտայ:

— Լուծման՝ միջոց, ձեւ:

— Խիճով՝ խճուղի:

— Խորտուբորտ՝ դերբուկ:

— Ծառերով՝ ծառուղի։

— Նեղ (ոտքի)՝ արահետ։

— Շնչառութեան՝ շնչափող, խողովակ, ցնցուղ։

— Շոգեկառքի՝ երկաթուղի:

— Ոտաց ճամբայ՝ արտաքնոց։

— Չորս ճամբաներու հանդիպման՝ քառուղի, խաչմերուկ:

— Ջուրի՝ կորի, կաւառ։

Բաղադրեալ Բայեր
Ճամբայ առնել
չէզոք բայ
    1. ճամբայ ելլել, քալելու սկսիլ.
    2. բանելու սկսիլ (գործիք մը)։

Ճամբայ բանալ
չէզոք բայ գործի, ձեռնարկի, բարեկամութեան, եւ այլն՝ սկիզբ դնել։

Ճամբայ բռնել
չէզոք բայ
    1. որոշ ուղղութեամբ երթալ.
    2. որոշ ուղղութեան մը, միջոցի մը դիմել:

Ճամբայ ելլել
չէզոք բայ
    1. ճամբորդութեան սկսիլ.
    2. դէպի երթալիք տեղը սկսիլ ընթանալ։

Ճամբայ երթալ
չէզոք բայ ճամբորդութեան սկսիլ։

Ճամբայ իյնալ
չէզոք բայ
    1. քալելու սկսիլ.
    2. ճամբորդութեան սկսիլ։

Ճամբայ կտրել
չէզոք բայ որոշ հեռաւորութիւն՝ միջոց անցնիլ (երթալ):

Ճամբայ հանել
ներգործական բայ ճամբել, ճանապարհել:

Ճամբայ սորվեցնել
չէզոք բայ հնարք՝ միջոց ցոյց տալ։

Ճամբայ տալ
չէզոք բայ մէկ կողմ քաշուիլ, որպէսզի ուրիշ անձ մը, անձեր, փոխադրակառքեր ազատ անցք ունենան:

Ճամբան բռնել
չէզոք բայ հեռանալ. օրինակ՝
‣ ճամբա՛դ բռնէ, գնա՛:

Ճամբան կապել
չէզոք բայ Տե՛ս Ճամբան կտրել։

Ճամբան կտրել (մէկուն)
չէզոք բայ
    1. ճամբան գոցել.
    2. արգիլել.
    3. կողոպտելու համար կեցնել:

Ճամբաները կապել
չէզոք բայ
    1. երթեւեկը հսկողութեան տակ առնել.
    2. ազատ անցք չտալ։

Ճամբաները չափել, Ճամբաները չափչփել
չէզոք բայ անգործ պտըտիլ։

Ճամբել (տուն)
ներգործական բայ
    1. տուն ղրկել.
    2. մերժել.
    3. վտարել, վռնտել:

Ճամբէ դուրս գալ
չէզոք բայ Տե՛ս Ճամբէ ելլել։

Ճամբէ ելլել
չէզոք բայ ընդունուած կարգ ու կանոններէն, բարոյական հասկացողութիւններէն շեղում կատարել. խոտորիլ, մոլորիլ։

Ճամբէ հանել
ներգործական բայ շեղեցնել, մոլորեցնել։

Ճամբու գալ
չէզոք բայ սխալ ճամբայէն ուղիղ ճամբու գալ. ուղղուիլ։

Ճամբու դնել (գործ մը)
ներգործական բայ գործը յաջող ընթացքի մէջ դնել։

Ճամբու դնել (մէկը)
ներգործական բայ
    1. հեռացնել.
    2. մինչեւ որոշ տեղ՝ ճամբորդին ուղեկցիլ. ճամբել, ղրկել.
    3. գործէ արձակել։

Ճամբուն վրայ քար ձգել, Ճամբուն վրայ քար նետել
չէզոք բայ խոչընդոտել, արգելք հանդիսանալ։

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 1361
Новинка
(beta)
ՈՒՂԻ
գոյական
    1. հողի. գետնի վրայ երթեւեկելու համար պատրաստուած՝ բացուած ճամբայ. շաւիղ, արահետ, կածան, կպրուղի, խճուղի.

    2. տարածութիւն, որով որեւէ կարգի հաղորդակցութիւն տեղի կ՚ունենայ.

    3. անցք, անցում.

    4. (Փոխաբերական իմաստ) որեւէ բանի թափանցելու հնարաւորութիւն՝ հնարք, մուտք.

    5. (Փոխաբերական իմաստ) ուղեւորութիւն, ճամբորդութիւն.

    6. (Փոխաբերական իմաստ) ուղղութիւն, ուղեգիծ, երթուղի.

    7. (Փոխաբերական իմաստ) որեւէ բանի գործունէութեան՝ զարգացման եւ այլն ուղղութիւն.

    8. (Փոխաբերական իմաստ) միջոց, հնար, հնարաւորութիւն.

    9. (Փոխաբերական իմաստ) գործունէութիւն, ընթացք, վարմունք, կեանք:

Տեսակներ (Տե՛ս ճամբայ).-

Տեսակներ
— Աղտոտ ջուրի՝ կոյուղի։

— Գետնի տակէն՝ գետնուղի (Ֆրանսերէն metro)։

— Ելեկտրական հեղուկին մէջ մխրճուած երկու ձողիկները՝ ելեկտրուղի, ելեկտրասայր (Ֆրանսերէն électrode):

— Դրականը՝ Դրասայր, մտուղի (anode),

— ժխտականը՝ ժխտուղի, ժխտասայր, ելուղի (cathode)։

— Ելլելու՝ դուրս գալու՝ ելուղի:

— Ելք չունեցող անել:

— Էջքի՝ էջուղի (Ֆրանսերէն piste)։

— Խիճերով՝ խնուղի:

— Կառքի՝ կառուղի։

— Կեդրոնական՝ մայր՝ մայրուղի։

— Կպրապատ՝ կպրուղի։

— Նուրբ՝ բարակ՝ նեղ՝ նրբուղի, նրբակածան:

— Շեղ՝ շեղուղի, շրջուղի, ոլորան ուղի։

— Շունչի՝ շնչառութեան՝ շնչուղի, շնչերակ:

— Ոտքի՝ ոտքով բացուած՝ ոտնուղի:

— Չորս՝ քառուղի։

— Ջուրի՝ ջրուղի, ջրաբաշխական ցանց, ջրանցք:

— Փակ՝ փակուղի:

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 1904
Новинка
(beta)
ՅԱՌՆԵԼ
չէզոք բայ
    1. ոտքի ելլել, կանգնիլ (նստած կամ պառկած տեղէն).
    2. վեր ելլել, խոյանալ.
    3. բարձրանալ, ծագիլ (արեւ).
    4. (Կրօնական) յարութիւն առնել. կենդանանալ, վերակենդանանալ.
    5. (Կրօնական) երեւան գալ, մէջտեղ ելլել, յառաջ գալ (սուտ մարգարէներ).
    6. յառաջանալ, ծագիլ (խռովութիւն, աղմուկ, պատերազմ).
    7. երեւնալ, երեւիլ, պատկերանալ.
    8. բորբոքիլ (վէճ, կռիւ)։

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 1605
Новинка
(beta)
ԱՐԻՆ
գոյական Տե՛ս ԱՐԻՒՆ:

Источник: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): стр. 233
Новинка
(beta)

Похожие слова
այրիք
առիք
 Usage beta 9 citations 

Usage of matching Word Forms

Найти слово "արիք" также в следующих словарях

Explanatory

Thesaurus

Western Armenian

Neologisms

Rhyming

Word Structural

Etymological

Dialectal and Idiomatic

Orthographic

Classical Armenian

Middle Armenian

Early Modern Armenian

Foreign word

Names

Place names

Plant names

Specialized

Abbreviations

© 2026 Наири. Армянский cловарь содержит 17 718 главных слов
The site has 144 dictionaries and 3 books.
Русский
Նայիրի / Nayiri.com