Armenisch wörterbuch

Armenische Rechtschreibprüfung

Armenisch Arm | Armenisch-Englisch Arm-Eng | Englisch-Armenisch Eng-Arm | Armenisch-Französisch Arm-Fre | Französisch-Armenisch Fre-Arm

Morphology

Western Armenian

ՈՍՏԻՆ → ոստ (noun)

View Morphological Analysis

Singular • Genitive case • Definite Article ն

Singular • Dative case • Definite Article ն

Singular • Genitive case • Third Person or Plural Possessive Article ն

Singular • Dative case • Third Person or Plural Possessive Article ն

Wörterbuch

ոստ գոյական Ճիւղ, մորճ (մատաղ):

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 363։

ՈՍՏ

գոյական ճիւղ, ուղէշ, ստեղն։

Դարձուածքներ

մատաղ ոստ

մորճ։

ծառի մը ոստերը

ճեղան։

Source: Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): p. 391

Neu!

ՈՍՏԻՆ

ածական 1. Ցամաքային, անջրդի, անջուր։ Հակառակը՝ Ջրարբի։

‣ ＋գաւառական նշանակութիւն Ոստին արտ, որ չի ոռոգվում, այլ միայն անձրեւով է աճում։
‣ Ոստին օձ, Ցամաքային օձ։

գոյական 2. Ցամաք՝ անջրդի հող։

Source: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): p. 1720

Neu!

(beta)

ՈՍՏ (ոստոյ)

գոյական
1. Ծառի ճիւղ.

(նշանակում է թէ՛ բարակ ճիւղերը (ինչպէս －

‣ ⨀հին նշանակութիւն ոստք արմաւենեաց՝ ձիթենեաց, որ կրում էին ձեռքերում,
‣ ⨀հին նշանակութիւն թաւ ոստք, տերեւալից ոստեր, որ նուէր էին բերում աստուածներին),

և թէ հաստ ճիւղերը, ինչպէս երեւում է բառի յաջորդ օրինակներից և նշանակութիւններից),

ընդհանրապէս ծառի այն մասը, որ դուրս է գալիս ստեղնից և որից դուրս են գալիս ճիւղերը (Տե՛ս Ճիւղ)։

⨀հին նշանակութիւն 2. Բարակ ճիւղ, որ դուրս է գալիս ոստից (1)։

⨀հին նշանակութիւն 3. Ծառի բունի վրայ այն տեղը, որտեղից ստեղնը կամ ոստը դուրս է գալիս։

4. Ծառի բունի վրայ դուրս ցցված մաս, որ մնում է ոստը կտրելուց յետոյ։

‣ Կոնտի վրայ ոստեր կան, կացնով կամ ուրագով տաշի՛ր, հարթացրո՛ւ։
‣ Մաքուր պէտք է տաշել, որ ոստեր չմնան։

5. Ոստի արմատը ծառի բունի մէջ, աւելի կարծր քան միւս փայտը, որ տախտակ ձեւելիս երեւում է կլորակ կամ թերատի ձեւով և յաճախ չորանալով դուրս է ընկնում տախտակից, թողնելով ծակ. կոստղ։

‣ Լաւ տախտակը ոստ չպիտի ունենայ։
‣ Այս տախտակը լիքը ոստ է, ի՞նչ անեմ, ինչի՞ է պէտք։

⨀հին նշանակութիւն 6. Նմանութեամբ Հարթ գետնի կամ լեռան վրայ քիչ բարձրացած տեղ. կոնդ, բլրակ։

⨀հին նշանակութիւն 7. Սրունքի ներքեւի դուրս ցցված ոսկորը, կոճակ, կոճիկ։

＋գաւառական նշանակութիւն 8. Իլիկի վրայ փաթաթվելով հաւաքված դիզված թելը։

Տե՛ս եւ Ոստղ։

Source: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): p. 1719

Neu!

(beta)

ՈՍՏԻՆ

ածական
    1. անջրդի, չոռոգուող, ոստնական։ Հակառակը՝ ջրարբի։

    2. ցամաքային, չորային.

գոյական
    3. անջրդի հող։

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 1868

Neu!

(beta)

ՃԻՒՂ