Ermeni yazım denetleyicisi
Şimdi İndirin
 Sözlük
մառ գոյական Գինիի երեսը ծածկող խաւ՝ փառ * նուրբ մաշկ * մշուշ:

Աղբիւր՝ Բառգիրք հայերէն լեզուի։ Անդրանիկ Վրդ. Կռանեան, Պէյրութ, 1998։ Էջ 286։


ՄԱՌ
գոյական
    1. մէգ, մշուշ, մառախուղ, մռայլ, բալ, շամանդաղ, թուխպ։
    2. (գինիի երեսի՝) մաշկ։

Source: Յարութիւն Թ. Գայայեան, Բառարան Գանձարան Հայերէն Լեզուի. Գահիրէ: Տպագրութիւն Գալֆա (1938): p. 323
Yeni!
＋գաւառական բառ 1. ՄԱՌ
գոյական Փայտի կամ չռանդված տախտակի վրայի փոքր շիւղ կամ փուշ, որ խրվում է մատի մէջ։
‣ Մատս մառ խրվեց։
‣ Մառը մտաւ եղնգիս տակը։

Համեմատել Մեռ։


＋գաւառական բառ 2. ՄԱՌ
գոյական Ցուցամատի վրայ բացված վէրք, (գուցէ մառ՚ից (1) առաջացած)։


＋գաւառական բառ 3. ՄԱՌ
գոյական Գութանին վրայ լցվելը (?)։


＋գաւառական բառ 4. ՄԱՌ
գոյական Խօսակցութեան առարկայ, նա որ առիթ է տալիս իւր վրայ խօսելու։
‣ Չե՞ս ամաչում, գեղի մէջ մառ ես դարձել։


5. ՄԱՌ
գոյական Գինու կամ քացախի մայրը, երեսին բռնած բարակ մաշկը, մար, պրկալ։
‣ Գինին մառ է կապել, պիտի քացախի։
‣ Քացախի մառը երեսիցը քաշիր։
‣ Երբ մառը նստում է ամանի յատակին ու լերդանում է՝ կոչվում է հորթ։

(Այլ է Մառն)։


6. ՄԱՌ
գոյական (Կազմախօսական) Նուրբ և մածուցիկ հիւսուածք, որ բարակ խաւով պատում է կենդանի մարմնի ներքին և արտաքին երեսները թաղանթի վրայից և բաղկացած է անմիջապէս իրար հետ կցված մանր բջիջներից։
‣ Երիկամունքները, խռչափողը, լեարդը ևն ծածկված են մառով։


✽հազուադէպ բառ 1. ՄԱՌՆ (ռին)
գոյական Մառախուղ, մէգ, մթութիւն։

Բաղադրեալ Բայեր
⨀հին բառ Ի մառն մտանել, ⨀հին բառ Ի մառն դառնալ
չէզոք բայ (արեգակը) Մայրը մտնել։


2. ՄԱՌՆ
(ֆրանսերէն marne)

գոյական (Հանքաբանական) Կաւախառն կրաքար։

Source: Ստեփան Մալխասեանց, Հայերէն բացատրական բառարան. Երեւան: Հայկական ՍՍՌ Պետական Հրատարակչութիւն (1944): p. 1408
Yeni!
(beta)
ՄԱՌ
գոյական
    1. գինիի՝ քացախի փառ.
    2. վերնամաշկի նման բազմախորշ, նուրբ եւ մածուցիկ մորթի միզն.
    3. մառախուղ, մշուշ.
    4. փայտի վրայ մանր ճիւղ՝ շիւղ։

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 1414
Yeni!
(beta)
ՓԱՅՏ
գոյական
    1. ծառի մը կարծր մասերը՝ փայտանիւթը (արմատ, բուն, ոստեր).

    2. փայտը (թիւ 1) իբրեւ վառելիք. վառելափայտ, ցախ.

    3. փայտը իբրեւ ատաղձագործական եւ շինարարական նիւթ.

    4. զանազան գործիքներու՝ առարկաներու փայտեայ կոթ՝ բռնակ.

    5. գաւազան, ձեռնափայտ, մահակ.

    6. փայտէ արձան կամ փայտի վրայ փորագրութիւն.

    7. (Փոխաբերական իմաստ) սիրոյ գրգիռ չզգացող՝ չունեցող (այր՝ կին).

ածական գոյական
    8. (Փոխաբերական իմաստ) փայտեայ կահ-կարասի.

    9. ճկունութիւնը՝ շարժունակութիւնը կորսնցուցած՝ գօսացած (մարմնի անդամներ).

    10. փայտի համ տուող՝ չորցած. անհամ (հաց):

Փայտը իր բնական վիճակն է։ Երբ ան կը մտնէ կամ կը մտցուի ատաղձագործարան եւ կը կտրուի, կը ձեւաւորուի ու կը յղկուի, կը կոչուի տախտակ՝ ատաղձ:

Տեսակներ
— Բնական՝ բնափայտ։

— Երդիքի վրայ շարուած մանր՝ բարտու։

— Երկաթուղիի՝ գօտեփայտ։

— Երկճղի՝ էճիկ։

— Լաստի՝ լաստափայտ։

— Խմորը թոնիրին փակցնելու՝ ռափաթայ, փաթաթ:

— Կենաց՝ Յիսուսի խաչելութեան համար գործածուած փայտը. խաչափայտ։

— Կիսայրեաց՝ խանձող։

— Կոխելու՝ կոխնակ։

— Հորի հիմքի պատերուն (կլոր)՝ մաղպար։

— Ձեռքի՝ ձեռնափայտ, գաւազան, մահակ, բիր, մական, ցուպ։

— Մանր՝ խռիւ, կրկուտ։

— Յղկուած՝ տախտակ:

— Յղկուած փայտի աւելցուք՝ տաշեղ։

— Շինութեան՝ շինափայտ։

— Որայ կապելու՝ պանոգի:

Յարակից Բառեր
— Փայտէ կօշիկ՝ խափարակ։

— Փայտի խոշոր կտոր՝ կոճղ:

— Փայտի կտոր (բեռի չուանները պրկելու)՝ գելըրնակ:

— Փայտի փշուր՝ մառ։

Source: Գնէլ արքեպիսկոպոս Ճէրէճեան, Փարամազ Կ. Տօնիկեան եւ Արտաշէս Տէր Խաչատուրեան, Հայոց լեզուի նոր բառարան. Պէյրութ: Կ. Տօնիկեան եւ Որդիք Հրատարակչատուն (1992): p. 2353
Yeni!
(beta)

Benzer kelimeler
մայր
մար
Ayrıca bu sözlüklerde "Կոպից" için arama:

Classical Armenian

Place names

Plant names

Specialized

© 2026 Nayiri. Ermenice-Fransızca sözlük 17.718 kelimelerden oluşmuşdur
The site has 144 dictionaries and 3 books.
Türkçe
Նայիրի / Nayiri.com